1. [DEX '09] RESTITUTORIU, -IE, restitutorii, adj. (Jur.) Prin care se cere o restituire. – Din lat. restitutorius.
2. [MDA2] restitutoriu, ~ie a [At: DN3 / Pl: ~ii / E: lat restitutorius, fr restitutoire] Prin care se cere o restituire (1).
3. [DN] RESTITUTORIU, -IE adj. Prin care se cere o restituire. [Pron. -riu. / < lat. restitutorius, cf. fr. restitutoire].
4. [MDN '00] RESTITUTORIU, -IE adj. (jur.) prin care se cere o restituire. (< fr. restitutoire)
5. [DOOM 3] restitutoriu [riu pron. rĭu] adj. m., f. restitutorie (desp. -ri-e); pl. m. și f. restitutorii
6. [DOOM 2] restitutoriu [riu pron. rĭu] adj. m., f. restitutorie (-ri-e); pl. m. și f. restitutorii
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL