1. [MDA2] rătuteală sf [At: MUSCEL, 92 / V: ~une~ / Pl: ~eli / E: rătuti + -eală] (Olt) Tulburare a minții Si: zăpăceală.
2. [Scriban] rătuteálă f., pl. elĭ. Vest. Zăpăceală, starea celuĭ rătutit.
3. [MDA2] rătuneală sf vz rătuteală
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL