1. [MDA2] ranjir sn [At: MO (1960), 922/17 / V: ~ngir / Pl: ? / E: rs ранжир] (Îvr) Aranjare (1).
2. [Scriban] ranjír n., pl. urĭ (rus. ranžir, ranjir, d. germ. rangieren, care vine d. fr. ranger, arranger, a aranja). Arm. Așezare după înălțimea staturiĭ: soldațĭ așezațĭ după ranjir.
3. [MDA2] rangir sn vz ranjir
4. [DER] ranjir (-ruri), s. n. – Șir de soldați în ordinea înălțimii lor. Germ. rangieren „a aranja”, prin intermediul rus. ranžir (Scriban).
5. [DAR] ranjir, ranjiruri, s.n. (înv.) așezare a soldaților după înălțime.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL