1. [MDA2] răitar sm [At: M. COSTIN, LET. I, 238/37 / V: raitariu, raităr, raiter, raitier, ~iu, rei~, reiter / Pl: ~i / E: pn rajtar, rs рейтар, ger Reiter] (Înv) Soldat călare Si: cavalerist.
2. [Scriban] răĭtár m. (pol. rajtar, rus. reĭtár, d. germ. reiter, călăreț. V. falaĭtar). Vechĭ. Panțîr călare străin. – Și ráĭter.
3. [MDA2] raitariu sn vz răitar
4. [MDA2] raităr sm vz răitar
5. [MDA2] raiter sm vz răitar
6. [MDA2] raitier sm vz răitar
7. [MDA2] răitariu sm vz răitar
8. [MDA2] reitariu sm vz răitar
9. [MDA2] reiter sm vz răitar
10. [Scriban] ráĭter, V. răĭtar.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL