Definiție și ce înseamnă radioemisiune

1. [DEX '09] RADIOEMISIUNE s. f. v. radioemisie.

2. [MDA2] radioemisiune sf [At: PUȘCARIU, L. R. I, 101 / P: ~si-u~ / V: radioemisie / Pl: ~ni / E: fr radioemission] 1 Emisiune radiofonică. 2 (Îs) Post (sau stație) de ~ Post de emisiune radiofonică. 3 Producere de unde electromagnetice în scopul realizării unei radiocomunicații.

3. [DEX '98] RADIOEMISIUNE, radioemisiuni, s. f. 1. Producere a undelor electromagnetice în scopul realizării unei radiocomunicații. 2. Emisiune radiofonică cu ajutorul căreia se transmit știri, programe culturale etc. [Pr.: -di-o-e-mi-si-u-. – Var.: radioemisie s. f.] – Din fr. radio-émission.

4. [DLRLC] RADIOEMISIUNE, radioemisiuni, s. f. Emisiune radiofonică cu ajutorul căreia se transmit știri, programe muzicale etc. Radioemisiunea postului București. – Variantă: radioemisie s. f.

5. [DN] RADIOEMISIUNE s.f. Emisiune radiofonică. [Pron. -si-u-, var. radioemisie s.f. / cf. fr. radioémission].

6. [MDN '00] RADIOEMISIUNE s. f. emisiune radiofonică. (< fr. radioémission)

7. [DEX '09] RADIOEMISIE, radioemisii, s. f. 1. Producere a undelor electromagnetice în scopul realizării unei radiocomunicații. 2. (În forma radioemisiune) Emisiune radiofonică cu ajutorul căreia se transmit știri, programe culturale etc. [Pr.: -di-o-. – Var.: radioemisiune s. f.] – Din fr. radio-émission.

8. [MDA2] radioemisie sf vz radioemisiune

9. [DEX '98] RADIOEMISIE s. f. v. radioemisiune.

10. [DN] RADIOEMISIE s.f. v. radioemisiune.

11. [DOOM 3] radioemisiune (emisiune radiofonică) (rar) (desp. -di-o-,-si-u-) s. f., g.-d. art. radioemisiunii; pl. radioemisiuni

12. [DOOM 2] radioemisiune (emisiune radiofonică) (-di-o-, -si-u-) s. f., g.-d. art. radioemisiunii; pl. radioemisiuni

13. [MDO] radioemisiune (i-u)

14. [DOOM 3] radioemisie (emitere de unde electromagnetice) (desp. -di-o-, -si-e) s. f., art. radioemisia, g.-d. art. radioemisiei; pl. radioemisii, art. radioemisiile (desp. -si-i-)

15. [DOOM 2] *radioemisie (producere de unde electromagnetice) (-di-o-, -si-e) s. f., art. radioemisia, g.-d. art. radioemisiei; pl. radioemisii, art. radioemisiile

16. [DE] RADIOEMÍSIE (< fr.) s. f. Emisie (1) de radiații electromagnetice de radiofrecvență; emisie radio.

Sursă: DEX online sub licență GNU GPL

Alte articole interesante...

1. [MDA2] stereoautograf sn [At: DN3 / P: ~re-o-a-u~ / Pl: ~e / E: ns […]
1. [MDA2] stereoautografie sf [At: DN3 / P: ~re-o-a-u~ / Pl: ~ii / E: fr […]
1. [DEX '09] STEREOBAT, stereobate, s. n. Masiv de zidărie, de obicei reprofilat sau în […]
1. [MDA2] stereocameră sf [At: LTR2 / Pl: ~re / E: stereo2- + cameră] Cameră […]
1. [MDN '00] STEREOCARDIOGRAFIE s. f. vectocardiografie tridimensională. (< fr. stéréocardiographie) 2. [DETS] STEREO- „solid, […]
[MDN '00] STEREOCARDIOGRAMĂ s. f. imagine prin stereocardiografie. (< fr. stéréocardiogramme) Sursă: DEX online sub […]
1. [DEX '09] STEREOCARTOGRAF, stereocartografe, s. n. Aparat folosit pentru obținerea automată a planului topografic […]
1. [DEX '09] STEREOCARTOGRAFIE s. f. Procedeu de întocmire a hărților cu ajutorul stereogramelor. [Pr.: […]
Copyright 2026 © Explicativ.ro