1. [DEX '09] PUNITIV, -Ă, punitivi, -e, adj. (Livr.) Care pedepsește; destinat să pedepsească. – Din fr. punitif.
2. [MDA2] punitiv, ~ă a [At: SCRIBAN, D. / Pl: ~i, ~e / E: fr punitif] Care pedepsește.
3. [DN] PUNITIV, -Ă adj. Referitor la pedeapsă; pedepsitor. [< fr. punitif, cf. lat. punire – a pedepsi].
4. [MDN '00] PUNITIV, -Ă adj. care pedepsește; destinat a pedepsi. (< fr. punitif)
5. [Scriban] *punitív, -ă adj. (d. lat. punitus, pedepsit). Făcut în scop de pedeapsă: expedițiune punitivă.
6. [DOOM 3] punitiv adj. m., pl. punitivi; f. punitivă, pl. punitive
7. [DOOM 2] punitiv adj. m., pl. punitivi; f. punitivă, pl. punitive
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL