1. [MDA2] primăvărel1, ~ea a [At: ALECSANDRI, P. II, 127 / Pl: ~ei, ~e / E: primăvară + -el] (Rar) 1-6 Primăvăratic (1-6).
2. [MDA2] primăvărel2, ~ea a [At: BÎRLEA, L. P. M, I, 29 / V: ~ver~ / Pl: ~ei, ~e / E: ns cf primar1, primăvară] (Reg) 1 (Îs) Văr ~ Văr primar. 2 (Îs) Vară ~ea Vară primară.
3. [Șăineanu, ed. VI] primăvărel a. (poetic) primăvăratic: pe un vânt primăvărel AL.
4. [MDA2] primăverel, ~ea a vz primăvărel2
5. [DRAM 2021] primăvărél, primăvărei, s.m. Văr primar; văr întâie, văr din frați, văr dulce: „Merg trei veri primăvărei, / Îs tustrei păcurărei” (Bârlea, 1924). – Cf. primar, primăvară (MDA); din prim văr + suf. -el (Frățilă).
6. [DRAM 2015] primăvărel, primăvărei, s.m. – Văr primar: „Merg trei veri primăvărei, / Îs tustrei păcurărei” (Bârlea, 1924). – Cf. primar, primăvară (MDA); din prim văr + suf. -el (> primvărel, influențat de primăvară) (Frățilă).
7. [DRAM] primăvărel, -ei, s.m. – Văr primar: „Merg trei veri primăvărei, / Îs tustrei păcurărei” (Bârlea 1924). – Cf. primar, primăvară (MDA).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL