1. [DEX '09] PREFIXAȚIE, prefixații, s. f. (Înv.) Prefixare. – Din fr. préfixation.
2. [MDA2] prefixație sf [At: SCL 1953, 137 / Pl: ~ii / E: fr préfixation] Prefixare.
3. [DEX '98] PREFIXAȚIE, prefixații, s. f. Prefixare. – Din fr. préfixation.
4. [DN] PREFIXAȚIE s.f. Prefixare. [Gen. -iei. / < fr. préfixation].
5. [MDN '00] PREFIXAȚIE s. f. prefixare. (< fr. préfixation)
6. [DOOM 3] prefixație (înv.) (desp. -ți-e) s. f., art. prefixația (desp. -ți-a), g.-d. art. prefixației; pl. prefixații, art. prefixațiile (desp. -ți-i-)
7. [DOOM 2] prefixație (înv.) (-ți-e) s. f., art. prefixația (-ți-a), g.-d. art. prefixației; pl. prefixații, art. prefixațiile (-ți-i-)
8. [DTL] PREFIXAȚIE s. f. (< fr. préfixation): v. prefixare.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL