1. [MDA2] pradnic, ~ă smf, a [At: DOSOFTEI, PS. 222/19 / Pl: ~ici, ~ice / E: pradă + -nic] (Îvr) 1-2 Prădător (1-2).
2. [Scriban] prádnic, -ă adj. (d. pradă). Vechĭ. Prădalnic.
3. [DAR] pradnic, pradnică, s.m. și f., adj. (înv.) prădător.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL