1. [MDA2] poroboacă sf [At: N. TEST. (1648), 47r/27 / Pl: ~ace / E: poroboc1] (Înv) Fetiță.
2. [DLRLV] POROBOACĂ s. f. (Ban., Trans. SV) Fetiță. Poroboaca n-au murit, ce doarme. N. TEST. (1648). Porobaka. Filia parva. AC, 362. Etimologie: poroboc + suf. -ă. Vezi și poroboc. porobocesc. porobocie.
3. [DAR] poroboacă, poroboace, s.f. (înv.) fată mică, fetiță.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL