1. [DEX '09] POLEIER, poleieri, s. m. (Rar) Poleitor. [Pr.: -le-ier] – Polei2 + suf. -ar.
2. [MDA2] poleier sm [At: L. ROM. 1961, nr. 3, 235 / P: ~le-ier / V: (reg) ~li~ / Pl: ~i / E: polei4 + -ar] (Reg) Poleitor.
3. [MDA2] polier sm vz poleier
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL