1. [MDA2] plănuț sn [At: DENSUSIANU, Ț. H. 329 / Pl: ? / E: plan + -uț] 1-2 (Reg; șhp) Plan (1) (mai mic). 3 (Spc) Bucată mică de pământ primită de țărani potrivit schițelor de comasare.
2. [DAR] plănuț, plănuțe, s.n. (reg.) 1. plan mic. 2. bucată mică de pământ primită de țărani potrivit schițelor de comasare.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL