1. [DEX '09] PERTURBATIV, -Ă, perturbativi, -e, adj. (Rar) Perturbator. – Din lat. perturbativus.
2. [MDA2] perturbativ, ~ă a [At: RALEA, S. T. II, 141 / Pl: ~i, ~e / E: perturba + -tiv] (Rar) 1-3 Perturbator (1-3).
3. [DN] PERTURBATIV, -Ă adj. Perturbator. [Cf. it. perturbativo].
4. [MDN '00] PERTURBATIV, -Ă adj. perturbator. (< lat. perturbativus)
5. [DOOM 3] perturbativ adj. m., pl. perturbativi; f. perturbativă, pl. perturbative
6. [DOOM 2] perturbativ adj. m., pl. perturbativi; f. perturbativă, pl. perturbative
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL