1. [MDA2] parasnic sm [At: LEX. MARS. 193, 242 / Pl: ~ici / E: srb parasnik] (Înv) Țăran.
2. [DLRLV] PARASNIC s. m. (Ban.) Țăran, plugar. Colonus. Parasznic. Paraszt Ember. LEX. MARS., 193. Ruricola. Parasnik. Paraszt Ember. LEX. MARS., 242. Etimologie: scr. parasnik.
3. [DAR] parasnic, parasnici, s.m. (înv.) țăran.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL