1. [MDA2] panair sn [At: DR. V, 216 / Pl: ~e / E: tc panayir, bg panair] (Dob; Mun) Târg de țară anual Si: bâlci, iarmaroc.
2. [Scriban] panaír n., pl. e și urĭ (turc. panaĭyr, d. ngr. panigíri, vgr. panégyris, adunare publică, d. pân, tot, și ágyris = agorá, pĭață, loc de adunare; bg. panair, sîrb. panağur. (V. panegiric). Dobr. Bîlcĭ, ĭarmaroc.
3. [DER] panair (-re), s. n. – (Dobr.) Tîrg, iarmaroc. Tc. panair (Scriban), din ngr. πανηγύρι.
4. [DAR] panair s.n. (reg.) târg anual de țară; bâlci, iarmaroc.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL