1. [MDA2] păgânitură sf [At: DOSOFTEI, ap. ROSETTI – CAZACU, I. L. R. I, 130 / Pl: ~ri / E: păgâni + -tură] (Îvr) 1 Păcat2 (1). 2 Păgânie (3).
2. [DAR] păgânitură, păgânituri, s.f. (înv.) păcat, greșeală gravă, infamie, ticăloșie, mișelie, mârșăvie.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL