1. [MDA2] obrintiș sn [At: ȘEZ. VI, 99 / E: obrinti + -iș] (Reg) 1-2 Obrinteală (1-2).
2. [DLRM] OBRINTIȘ, obrintișuri, s. n. (Reg.) Obrinteală. – Din obrinti + suf. -iș.
3. [DLR - tomul X] OBRINTIȘ s. n. (Regional) Obrinteală (Adămești – Alexandria), ȘEZ. VI 99. Porumbul negru e bun și dă măciniș și dă obrintiș. ib. – Obrinti + suf. -iș.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL