1. [Scriban] muhemát n., pl. urĭ (turc. ar. mühemmat). Vechĭ. Rar. Munițiunĭ, proviziunĭ. – Și muhĭu-, muhi-, mihi-.
2. [DER] muhemat (-turi), s. n. – Provizii, rezerve. – Var. muhi(u)mat, mihimat. Tc. (arab.) mühimmat (Șeineanu, III, 84). Sec. XVIII, înv.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL