1. [DEX '09] MONOMORFEMATIC, -Ă, monomorfematici, -ce, adj. (Lingv.) Format dintr-un singur morfem. – Mono- + morfem + suf. -atic.
2. [MDA2] monomorfematic, ~ă a [At: SCL 1957, 139 / Pl: ~ici, ~ice / E: mono- + morfematic] (Lin) Format dintr-un singur morfem.
3. [DN] MONOMORFEMATIC, -Ă adj. Format dintr-un singur morfem. [Cf. fr. monomorphématique].
4. [MDN '00] MONOMORFEMATIC, -Ă adj. dintr-un singur morfem. (< fr. monomorphématique)
5. [DOOM 3] monomorfematic adj. m., pl. monomorfematici; f. monomorfematică, pl. monomorfematice
6. [DOOM 2] monomorfematic adj. m.; pl. monomorfematici; f. monomorfematică, pl. monomorfematice
7. [DLR] MONOMORFEMÁTIC, -Ă adj. (Lingv.) Format dintr-un singur morfem. Cuvintele invariabile (neflexibile) pot fi monomorfematice sau pot cuprinde în forma lor mai multe morfeme. SCL 1957, 139. – Pl.: monomorfematici, -ce. – Mono- + morfem + suf. -atic. Cf. m o r f e m a t i c.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL