1. [DEX '09] MONOLINGV, -Ă, monolingvi, -e, adj. (Despre dicționare, ediții etc.) Într-o singură limbă; unilingv. – Din fr. monolingue.
2. [MDA2] monolingv, ~ă a [At: DEX / Pl: ~i, ~e / E: fr monolingue] (D. dicționare, ediții de carte etc.) Care este redactat într-o singură limbă Si: unilingv.
3. [DN] MONOLINGV adj. (Despre dicționare) Într-o singură limbă; unilingv. [Cf. gr. monos – unic, lat. lingua – limbă].
4. [MDN '00] MONOLINGV, -Ă adj. într-o singură limbă; unilingv. (< fr. monolingue)
5. [DOOM 3] monolingv adj. m., pl. monolingvi; f. monolingvă, pl. monolingve
6. [DOOM 2] monolingv adj. m., pl. monolingvi; f. monolingvă, pl. monolingve
7. [DTL] MONOLINGV, -Ă adj. (cf. gr. monos – unic lat. lingua – limbă): în sintagmele dicționar monolingv, text monolingv și vorbitor monolingv (v. ).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL