1. [MDA2] măcinar sm [At: TEODORESCU, P. P. 140 / Pl: ~i / E: măcina + -ar] (Pop; rar) 1-2 Morar (1-2).
2. [DLRLC] MĂCINAR, măcinări, s. m. (Neobișnuit) Morar. Frate morar, măi măcinar. TEODORESCU, P. P. 140.
3. [DLRM] MĂCINAR, măcinari, s. m. (Neobișnuit) Morar. – Din măcina + suf. -ar.
4. [DGS] măcinar s.m. (reg.) v. Morar.
5. [DLR] MĂCINAR s. m. (Într-o poezie populară) Morar. Frate morar, Măi măcinar. TEODORESCU, P. P. 140. - Pl.: măcinări. – Măcina + suf. -ar.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL