1. [MDA2] leșuitură sf [At: PSALT. 14 / Pl: ~ri / E: leșui1 + -tură] (Îvr) Pândă.
2. [Scriban] leșuitúră f., pl. ĭ. Vechĭ. Pîndă.
3. [DLRLV] LEȘUITURĂ s.f. (Mold.) Pîndă. Nime nu scapă de leșuiturile vrăjmașului. DOSOFTEI, VS. Etimologie: leșui + suf. -tură. Vezi și aleș, aleșui, leașnic, leș, leșui, leșuitor. Cf. leș.
4. [DAR] leșuitură, leșuituri, s.f. (înv.) pândă.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL