1. [DEX '09] LEHĂU, lehăi, s. m. (Reg.) Om mincinos sau flecar. – Lehăi + suf. -ău.
2. [MDA2] lehău sm [At: F (1872), 72 / V: ~heu / Pl: ~ăi / E: mg léha] (Îrg) Persoană care bârfește Si: intrigant, palavragiu.
3. [Șăineanu, ed. VI] lehău m. Mold. flecar: tacă-ți gura, lehăule! AL.
4. [Scriban] lehăŭ m. (d. lehăĭesc). Mold. nord. Om prea vorbăreț.
5. [MDA2] leapău sm vz lehău
6. [MDA2] leheu sm vz lehău
7. [DOOM 3] lehău (înv., reg.) s. m., art. lehăul; pl. lehăi, art. lehăii
8. [DOOM 2] lehău (reg.) s. m., art. lehăul; pl. lehăi, art. lehăii
9. [DGS] lehău s.m. (pop.) v. Flecar. Guraliv. Limbut. Palavragiu. Vorbăreț.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL