1. [MDA2] iangân sn [At: (a 1794), ap. ȘIO / Pl: ~uri / E: tc yangyn] (Tcî) 1 Foc. 2 Incendiu.
2. [Scriban] ĭangîn n., pl. urĭ (turc. ĭanghyn. Sec. 18. Incendiŭ.
3. [DER] iangîn (iangînuri), s. n. – Incendiu. Tc. yangin (Șeineanu, III, 66; Lokotsch 942). Sec. XVIII, înv.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL