1. [MDA2] iabangiu sm [At: DUMITRACHE , ap. ȘIO / Pl: ~ii / E: tc yabanği] (Tcî; rar) Străin.
2. [Scriban] ĭabangíŭ m. (turc. ĭabanğy, d. ĭaban, pustie). Vechĭ. Rar. Venetic, haĭmana.
3. [DER] iabangiu (iabangii), s. m. – Străin, venetic. Tc. yabanci (Șeineanu, II, 218). Sec. XIX, înv.
4. [DAR] iabangiu, iabangii, s.m. (înv.) străin, venetic.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL