1. [MDA2] feciorandru sn [At: ȚICHINDEAL, F. 398/11 / V: (Ban) fic~ sm / Pl: ~ri / E: fecior + -andru] 1-4 (Șhp) Fecior (1-2) (frumos).
2. [CADE] ❍FECIORANDRU sm. Băn. Trans. Băiețandru: moșule, al cui e ~l acesta? RET.; trecînd pre lîngă o bucătărie ... au văzut un ~ carele ... cînta la foc ȚICH. [fecior].
3. [DLRLC] FECIORANDRU, feciorandri, s. m. (Rar, popular) Fecior. Cînd îl văzu, întrebă...: Al cui e feciorandrul acesta? RETEGANUL, P. I 15.
4. [DLRM] FECIORANDRU, feciorandri, s. m. (Rar) Fecioraș. – Din fecior + suf. -andru.
5. [DLRM] FECIORANDRU, feciorandri, s. m. (Rar) Fecioraș. – Din fecior + suf. -andru.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL