1. [MDA2] fătăciunat sn [At: (a. 1809) URICARIUL VI, 471 / Pl: ~uri / E: fătăciune + -at] (Îvr) Inventariere a produselor agricole dintr-un an.
2. [DAR] fătăciunat s.n. (înv.) socoteala (evidența) fătăciunilor (v.).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL