1. [DEX '09] EPISTIL, epistiluri, s. n. (Arhit.) Arhitravă. – Din fr. épistyle.
2. [MDA2] epistil sn [At: COSTINESCU / V: (înv) ~iu / Pl: ~uri / E: fr épistyl] (Aht) Arhitravă.
3. [CADE] *EPISTIL (pl. -iluri) sn. 💒 La cei vechi, arhitravă sau grindă așezată pe capitelurile coloanelor și sprijinind partea superioară a edificiului [fr.].
4. [CADE] * EPISTIL (pl. -iuri) sn. 💒 La cei vechi, arhitravă sau grindă așezată pe capitelurile coloanelor și sprijinind partea superioară a edificiului [fr.].
5. [DN] EPISTIL s.n. (Arhit.) Parte de antablament rezemată direct pe coloane; arhitravă. [< fr. épistyle, cf. gr. epistylion < epi – pe, stylos – coloană].
6. [MDN '00] EPISTIL s. n. arhitravă. (< fr. épistyle, lat. epistylium)
7. [MDA2] epistiliu sn vz epistil
8. [DOOM 3] !epistil (arhitravă) s. n., pl. epistiluri
9. [DOOM 2] !epistil (-pis-til/-pi-stil) s. n., pl. epistiluri
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL