1. [DEX '09] EMONDOR, emondoare, s. n. Unealtă folosită la emondaj. – Din fr. émondoir.
2. [MDA2] emondor sn [At: DS / V: (înv) ~oar / Pl: ~oare / E: fr émondoir] Unealtă folosită la emondaj (1).
3. [DN] EMONDOR s.n. Unealtă folosită la emondaj. [Cf. fr. émondoir].
4. [MDN '00] EMONDOR s. n. unealtă pentru emondaj. (< fr. émondoir)
5. [MDA2] emondoar sn vz emondor
6. [DOOM 3] emondor s. n., pl. emondoare
7. [DOOM 2] emondor s. n., pl. emondoare
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL