1. [DEX '09] EMANATISM s. n. Teorie a neoplatonismului care explică sursa și structura realității prin emanații dintr-un principiu suprem transcendent; emanaționism. – Din germ. Emanatism, fr. émanatisme.
2. [MDA2] emanatism sn [At: DN3 / E: fr émanatisme, ger Emanatism] Doctrină filozofico-religioasă panteistă, potrivit căreia lumea s-ar naște din divinitate printr-un proces continuu de emanație Si: (rar) emanaționism.
3. [DEX '98] EMANATISM s. n. Doctrină religioasă-filozofică de tendință panteistă, potrivit căreia lumea nu este rezultatul unui act de creație, ci s-a născut din substanța divinității printr-un proces continuu de emanație; emanaționism. – Din germ. Emanatism, fr. émanatisme.
4. [DN] EMANATISM s.n. Doctrină filozofică-religioasă panteistă, potrivit căreia lumea s-ar naște din divinitate printr-un proces continuu de emanație; emanaționism. [< fr. émanatisme].
5. [MDN '00] EMANATISM s. n. doctrină filozofico-religioasă panteistă potrivit căreia lumea s-ar naște din substanța divinității printr-un proces continuu de emanație; emanaționism. (< germ. Emanatismus, fr. émanatisme)
6. [DOOM 3] emanatism s. n.
7. [DOOM 2] emanatism s. n.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL