1. [DEX '09] DOINAR, doinari, s. m. (Pop.) Doinaș. – Doină + suf. -ar.
2. [MDA2] doinar sm [At: VOICULESCU, POEZII, I, 214 / Pl: ~i / E: doină + -ar] (Rar) Doinaș.
3. [DLRLC] DOINAR, doinari, s. m. Doinaș. Fă-te, inimă, doinar Și tu, viers, fă-te amnar, Ca să scapere din plin Tot ce-i bun, tot ce-i senin. CONTEMPORANUL, S. II, 1949, nr. 165, 5/1. M-aș vrea doinarul unui veac ferice, Doinar ce pentru om și miel și fiară zice. TOMA, C. V. 307. – Pronunțat: doi-.
4. [DOOM 3] doinar (rar) s. m., pl. doinari
5. [DOOM 2] doinar (pop.) s. m., pl. doinari
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL