1. [DEX '09] DIZENTERIC, -Ă, dizenterici, -ce, adj., s. m. și f. 1. Adj. De dizenterie, privitor la dizenterie. 2. Adj., s. m. și f. (Persoană) care este bolnavă de dizenterie. – Din fr. dysentérique, lat. dysentericus.
2. [MDA2] dizenteric, ~ă [At: PONTBRIANT, D. / Pl: ~ici, ~ice / E: fr dysentérique, lat dysentericus] (Med) 1 a Privitor la dizenterie. 2 a De dizenterie. 3-4 smf, a (Persoană) care este bolnavă de dizenterie.
3. [DLRLC] DIZENTERIC, -Ă, dizenterici, -e, adj. De dizenterie, privitor la dizenterie. Simptome dizenterice. ♦ (Substantivat) Persoană bolnavă de dizenterie.
4. [DN] DIZENTERIC, -Ă adj., s.m. și f. (Suferind) de dizenterie. [< fr. dysentérique].
5. [MDN '00] DIZENTERIC, -Ă adj., s. m. f. (suferind) de dizenterie. (< fr. dysentérique, lat. dysentericus)
6. [DOOM 3] dizenteric (desp. di-zen-/diz-en-) adj. m., s. m., pl. dizenterici; adj. f., s. f. dizenterică, pl. dizenterice
7. [DOOM 2] !dizenteric (di-zen-/diz-en-) adj. m., s. m., pl. dizenterici; adj. f., s. f. dizenterică, pl. dizenterice
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL