1. [DEX '09] DEOCHETURĂ, deocheturi, s. f. (Rar) Deochi (2). [Pr.: de-o-. – Var.: diochetură s. f.] – Deochea + suf. -ătură.
2. [MDA2] deochetură sf [At: MARIAN, NA, 56 / V: ~chit~ / Pl: ~ri / E: deochea + -ătură] 1-2 (Rar) Deochi1 (2-3).
3. [DLRLC] DEOCHETURĂ, deocheturi, s. f. (Rar; în superstiții) Deochi.
4. [DEX '09] DIOCHETURĂ s. f. v. deochetură.
5. [MDA2] deochitură sf vz deochetură
6. [MDA2] diochitură sf vz deochetură
7. [CADE] DEOCHIETURĂ (pl. -turi) sf. Deochiu (întrebuințat mai ales în descîntece) [deochia].
8. [DOOM 3] deochetură (rar) (desp. de-o-) s. f., g.-d. art. deocheturii; pl. deocheturi
9. [DOOM 2] deochetură (rar) (de-o-) s. f., g.-d. art. deocheturii; pl. deocheturi
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL