1. [MDA2] dilcoș [At: ALR I, 1554/348 / Pl: ~i / E: mg gylkos] 1 sm (Mar; Trs) Tâlhar. 2 a (Mar) Îngâmfat.
2. [DRAM 2021] dílcoș, dilcoși, s.m. (reg.) 1. Tâlhar; ucigaș: „Te-am lăsat cu oamenii, / Nu-n codru cu dilcoșii” (Bilțiu, 1998: 214) (Maram., Trans.). 2. Haiduc. – Din magh. gyilkos „ucigaș, asasin; vinovat” (MDA).
3. [DRAM 2015] dilcoș, dilcoși, s.m. – (reg.) Haiduc; tâlhar; ucigaș: „Te-am lăsat cu oamenii, / Nu-n codru cu dilcoșii” (Bilțiu, 1998: 214). (Maram., Trans.). – Din magh. gyilkos „ucigaș, asasin; vinovat” (MDA).
4. [DRAM] dilcoș, -i, s.m. – Haiduc; tâlhar; ucigaș: „Te-am lăsat cu oamenii, / Nu-n codru cu dilcoșii” (Bilțiu 1998: 214). – Din magh. gyilkos „vinovat”.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL