1. [DEX '09] DIFTONGAT, -Ă, diftongați, -te, adj. (Despre vocale) Care a devenit diftong, rostit ca diftong. – V. diftonga.
2. [MDA2] diftongat, ~ă a [At: SCL 1965, 8 / Pl: ~ați, ~e / E: diftonga] (Fon; d. vocale) 1-2 Care a devenit diftong (1-2). 3-4 Rostit ca diftong (1-2).
3. [DLRLC] DIFTONGAT, -Ă, diftongați, -te, adj. (Despre vocale) Devenit diftong, rostit ca diftong.
4. [DEX '09] DIFTONGA, diftonghez, vb. I. Refl. (Despre vocale) A se transforma în diftong. ♦ Tranz. A articula o vocală transformând-o în diftong. – Din fr. diphtonguer.
5. [MDA2] diftonga vtr [At: ROSETTI, S. L. 11 / Pzi: ~ghez / E: fr diphtonguer] (Fon) 1-4 A (se) transforma în diftong (1-2).
6. [CADE] * DIFTONGA (-gez) vb. tr. și refl. 📖 A (se) transforma în diftong: în limba română, vocala O accentuată se diftongează cînd în silaba următoare se află un A, un A sau un E; astfel OS devine OASE, FRUMOS devine FRUMOASĂ, etc. [fr.].
7. [DLRLC] DIFTONGA, diftonghez, vb. I. Refl. (Subiectul este o vocală) A se transforma în diftong, a deveni diftong. Vocala «o» din cuvîntul «om» se diftonghează la plural: «oameni». ♦ Tranz. (Subiectul este o persoană) A articula o vocală transformînd-o în diftong.
8. [DN] DIFTONGA vb. I. tr., refl. A (se) transforma în diftong. [Cf. fr. diphtonguer].
9. [MDN '00] DIFTONGA vb. tr., refl. (despre vocale) a (se) transforma în diftong. (< fr. diphtonguer)
10. [Scriban] * diftonghéz v. tr. (d. diftong). Gram. Prefac în diftong o vocală simplă, ca pîĭne îld. pîne.
11. [DOOM 3] diftonga (a ~) (desp. dif-ton-/di-fton-) vb., ind. prez. 1 sg. diftonghez, 3 diftonghează; conj. prez. 1 sg. să diftonghez, 3 să diftongheze
12. [DOOM 2] !diftonga (a ~) (dif-ton-/di-fton-) vb., ind. prez. 3 diftonghează
13. [IVO-III] diftonghez, -ghează 3, -gheze 3 conj.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL