1. [MDA2] dezobstruant, ~ă a [At: DN3 / Pl: ~nți, ~e / P: ~tru-ant / E: fr désobstruant] Care destupă.
2. [DN] DEZOBSTRUANT, -Ă adj. Care destupă, de natură să dezobstrueze; destupător. [Pron. -tru-ant. / cf. fr. désobstruant].
3. [MDN '00] DEZOBSTRUANT, -Ă adj. care destupă, desfundă. (< fr. désobstruant)
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL