1. [MDA2] dezleșina vt [At: I. VĂCĂRESCUL, P. 335/13 / S și: desl~ / Pzi: ~leșin / E: dez- + leșina] (Înv; c.i. oameni) A scoate din starea de leșin.
2. [DLRM] DEZLEȘINA, dezleșin, vb. I. Tranz. (Înv.) A trezi pe cineva din leșin; a dezmetici. – Din des1- + leșina.
3. [CADE] DESLEȘINA, DEZ- (-șin) vb. tr. A deștepta din leșin: o pune pe scaun și caută s’ o desleșine (ALECS.) [leșina].
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL