1. [MDA2] desfătăciune sf [At: HERODOT (1645), 58 / Pl: ~ni / E: desfăta + -ăciune] (Înv) 1 Petrecere. 2 (Pex) Desfrâu. 3 Distrare. 4 (Pex) Fermecare.
2. [CADE] ‡ DESFĂTĂCIUNE sf. Desfătare, petrecere (în veselii) [desfăta].
3. [Scriban] desfătăcĭúne f. Vechĭ. Acțiunea de a te desfăta, de a petrece, de a chefui: se ridicase Munteniĭ pre domnul lor pentru marĭ desfătăcĭunĭ ce eraŭ într’acela (Cost. 1, 292).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL