1. [DEX '09] DESCÂNTĂTURĂ, descântături, s. f. (Rar) Descântec. – Descânta + suf. -ătură.
2. [MDA2] descântătură sf [At: MAIOR, I. B. 282/11 / Pl: ~ri / E: descânta + -tură] 1 (Îvp) Descântec (1). 2 (Trs; Mol) Strigătură în timpul unui dans popular.
3. [DEX '98] DESCÂNTĂTURĂ, descântături, s. f. Descântec. – Descânta + suf. -ătură.
4. [CADE] DESCÎNTĂTURĂ (pl. -turi) sf. Faptul de a descînta; descîntec: numai descîntătura de la fată și de la femeie curată e de leac (VOR.).
5. [DLRLC] DESCÎNTĂTURĂ, descîntături, s. f. Descîntec.
6. [DOOM 3] descântătură (înv., pop.) s. f., g.-d. art. descântăturii; pl. descântături
7. [DOOM 2] descântătură (rar) s. f., g.-d. art. descântăturii; pl. descântături
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL