1. [DEX '09] DESĂGIOR, desăgiori, s. m. (Pop.) Desăguță. – Desag + suf. -ior.
2. [DLRLC] DESĂGIOR, desăgiori, s. m. (Popular) Desăguță. Ia cătați în desăgiori, C-or fi plini de gălbiori. TEODORESCU, P. P. 503.
3. [MDA2] desăgiori smp [At: TEODORESCU, P. P. 503 / V: dis~ / E: desag + -ior] 1-2 (Șhp) Desagi (1) (mai) mici.
4. [MDA2] disăgior sm vz desăgior
5. [DOOM 3] desăgior (pop.) (desp. -gior) s. m., pl. desăgiori
6. [DOOM 2] desăgior (pop.) (-gior) s. m., pl. desăgiori
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL