1. [DEX '09] DEREGLAJ, dereglaje, s. n. Dereglare. – Din fr. déréglage.
2. [MDA2] dereglaj sn [At: CAMIL PETRESCU, T. II, 160 / Pl: ~e / E: fr déréglage] 1 Dereglare. 2 (Fig) Stare de dezechilibru, de tulburare.
3. [MDN '00] DEREGLAJ s. n. dereglare. (< fr. déréglage)
4. [DOOM 3] dereglaj (desp. -re-glaj) s. n., pl. dereglaje
5. [DOOM 2] dereglaj (-re-glaj) s. n., pl. dereglaje
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL