1. [MDA2] depistat1 sn [At: / Pl: ~uri / E: depista] 1 Depistare (1). 2 Cercetare.
2. [MDA2] depistat2, ~ă a [At: DLR ms / Pl: ~ați, ~e / E: depista] 1 Care a fost urmărit, căutat. 2 Care a fost examinat, cercetat.
3. [DEX '09] DEPISTA, depistez, vb. I. Tranz. A da de urma unui lucru ascuns, tăinuit, necunoscut. ♦ (Med.) A descoperi și a cerceta cazuri de boală inaparentă. – Din fr. dépister.
4. [MDA2] depista vt [At: CONTEMP., S. II, 1950, nr. 184, 4/3 / Pzi: ~tez / E: fr dépister] A da de urma unui lucru ascuns, tăinuit, necunoscut.
5. [DEX '98] DEPISTA, depistez, vb. I. Tranz. A da de urma unui lucru ascuns, tăinuit, necunoscut. – Din fr. dépister.
6. [DLRLC] DEPISTA, depistez, vb. I. Tranz. A descoperi ceva tăinuit, nedat pe față; a da de urma unui lucru ascuns, a cărui descoperire interesează, prezintă importanță. A depista cazurile de scarlatină.
7. [DN] DEPISTA vb. I. tr. A găsi urma, a descoperi (ceva ascuns, tăinuit). [< fr. dépister].
8. [MDN '00] DEPISTA vb. tr. a descoperi, a da de urma unui lucru ascuns, tăinuit. (< fr. dépister)
9. [DOOM 3] depista (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. depistez, 3 depistează; conj. prez. 1 sg. să depistez, 3 să depisteze
10. [DOOM 2] depista (a ~) vb., ind. prez. 3 depistează
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL