1. [DEX '09] DECEPȚIUNE s. f. v. decepție.
2. [MDA2] decepțiune sf vz decepție
3. [CADE] * DECEPȚIUNE, * DECEPȚIE sf. Desamăgire: scaldă lumea în iluziuni, în speranțe și în decepții (I.-GH.) [fr.].
4. [DN] DECEPȚIUNE s.f. v. decepție.
5. [Șăineanu, ed. VI] decepți(un)e f. dezamăgire.
6. [Scriban] *decepțiúne f. (lat. decéptio, -ónis, d. de-cipere, a înșela. V. în-cep). Acțiunea de a te înșela, de a te amăgi singur: Credem că acest metal e aur. Cînd colo, ce decepțiune! E aramă! – Și -épție. V. deziluziune, dezamăgire.
7. [DEX '09] DECEPȚIE, decepții, s. f. Înșelare a speranțelor cuiva, dezamăgire, deziluzie; amărăciune. [Var.: (înv.) decepțiune s. f.] – Din fr. déception, lat. deceptio, -onis.
8. [MDA2] decepție sf [At: CODRU-DRĂGUȘANU, C. 127 / V: (înv) ~iune, desc~, descepțiune / Pl: ~ii / E: fr déception, lat deceptio, -onis] 1-2 Înșelare a (speranțelor sau) încrederii cuiva Si: decepționare (1-2), decepționat1 (1-2), dezamăgire, deziluzie.
9. [MDA2] descepție sf vz decepție
10. [MDA2] descepțiune sf vz decepție
11. [CADE] * DECEPȚIE 👉 DECEPȚIUNE.
12. [DLRLC] DECEPȚIE, decepții, s. f. Înșelare a speranțelor, a așteptărilor cuiva; dezamăgire, deziluzie. Te-ai flecuit, căpitane, la prima decepție... Unde ți-i firea? CAMILAR, N. I 157. M-am dus la vechea mea gazdă, unde mă aștepta cea întăi decepție. NEGRUZZI, S. I 67. – Variantă: (învechit) decepțiune (pronunțat -ți-u-) (GHEREA, ST. CR. III 31, GHICA, S. 485) s. f.
13. [DN] DECEPȚIE s.f. Dezamăgire, deziluzie; amăgire. [Gen. -iei, var. decepțiune s.f. / cf. fr. déception, lat. deceptio].
14. [MDN '00] DECEPȚIE s. f. dezamăgire, deziluzie; amărăciune. (< fr. déception, lat. deceptio)
15. [DOOM 3] decepție (desp. -ți-e) s. f., art. decepția (desp. -ți-a), g.-d. art. decepției; pl. decepții, art. decepțiile (desp. -ți-i-)
16. [DOOM 2] decepție (-ți-e) s. f., art. decepția (-ți-a), g.-d. art. decepției; pl. decepții, art. decepțiile (-ți-i-)
17. [MDO] decepție
18. [IVO-III] decepție, -ției gen. a.
19. [DER] decepție (decepții), s. f. – Deziluzie, dezamăgire. – Var. decepțiune. Lat. deceptio, -onem (sec. XIX). – Der. decepționa, vb. (a decepționa).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL