1. [DEX '09] CRONOFAG, -Ă, cronofagi, -ge, adj. (Fam.) Consumator de timp. – Crono- + fag.
2. [MDA2] cronofag, ~ă a [At: DN3 / Pl: ~agi, ~age / E: crono- + -fag] Consumator de timp.
3. [DN] CRONOFAG, -Ă adj. (Fam.) Mîncător, consumator de timp. [Cf. gr. chronos – timp, phagein – a mînca].
4. [MDN '00] CRONOFAG, -Ă adj. (fam.) consumator de timp. (< crono- + -fag2)
5. [DCR2] cronofag, -ă adj., s. m. f. (fam.) Consumator de timp ◊ „Eseu, critică și teorie literară: premiul al II-lea – «Cronoclasm și Cronofagi» de G.C. din Iași [...]” R.lit. 10 I 85 p. 2 //din crono- + -fag; M. Avram în LL 4/83 cu înregistrări anterioare, Th. Hristea în R.lit. 17 V 84//
6. [DOOM 3] cronofag adj. m., pl. cronofagi; f. cronofagă, pl. cronofage
7. [DOOM 2] *cronofag adj. m., pl. cronofagi; f. cronofagă, pl. cronofage
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL