1. [DEX '09] COPTORÎ, coptorăsc, vb. IV. Intranz. (Reg.) A săpa, a roade; a coptoroși. – Din coptă (= copcă2).
2. [MDA2] coptorî vri [At: COSTINESCU / Pzi: ~resc / E: coptă] 1-2 A (se) săpa. 3-4 A (se) roade.
3. [DEX '98] COPTORÎ, coptorăsc, vb. IV. Intranz. (Reg.) A săpa, a roade; a coptoroși. – Din coptă (= copcă2).
4. [DLRM] COPTORî, coptorăsc, vb. IV. Intranz. (Reg.) A săpa, a roade. – Din coptă (= copcă3).
5. [Scriban] coptorăsc (mă), a -î v. refl. (d. coptor, cuptor, adică „găunos, coșcovit”). Se zice despre un răŭ care se întinde: crăpătura se coptorăște. Fig. Mă coșcovesc de boală: un pĭept coptorît. V. intr. Staŭ ascuns (vorbind de rele); unde coptorăște rău. – Și coptoroșit: om coptoroșit. V. cavernos.
6. [DOOM 3] coptorî (a ~) (reg.) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. coptorăsc, 3 sg. coptorăște, imperf. 1 coptoram; conj. prez. 1 sg. să coptorăsc, 3 să coptorască
7. [DOOM 2] coptorî (a ~) (reg.) vb., ind. prez. 1 sg. și 3 pl. coptorăsc, imperf. 3 sg. coptora, perf. s. 3 sg. coptorî, 3 pl. coptorâră; conj. prez. 3 să coptorască; ger. coptorând; part. coptorât
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL