1. [DEX '09] CONVICȚIE s. f. v. convicțiune.
2. [MDA2] convicție sf vz convicțiune
3. [DLRM] CONVICȚIE s. f. v. convicțiune.
4. [DN] CONVICȚIE s.f. v. convicțiune.
5. [DEX '09] CONVICȚIUNE, convicțiuni, s. f. (Rar) Convingere. [Pr.: -ți-u-, – Var.: convicție s. f.] – Din fr. conviction, lat. convictio, -onis.
6. [MDA2] convicțiune sf [At: GHICA, S. 130 / P: ~ți-u~ / V: ~vicție / Pl: ~ni / E: fr conviction, lat convictio, -onis] (Frm; iuz) Convingere.
7. [CADE] * CONVICȚIUNE sf. Convingere [fr.].
8. [DEX '98] CONVICȚIUNE, convicțiuni, s. f. (Livr.) Convingere. [Pr.: -ți-u- – Var.: convicție s. f.] – Din fr. conviction, lat. convictio, -onis.
9. [DLRLC] CONVICȚIUNE, convicțiuni, s. f. (Învechit) Convingere. Sîntem mulțumiți... prin convicțiunea ce avem că aducem un serviciu poeticii romîne. MACEDONSKI, O. IV 53. – Variantă: convicție (KOGĂLNICEANU, S. 194, RUSSO, S. 63) s. f.
10. [DLRM] CONVICȚIUNE, convicțiuni, s. f. (Înv.) Convingere. [Var.: convicție s. f.] – Fr. conviction (lat. lit. convictio, -onis).
11. [DN] CONVICȚIUNE s.f. (Rar) Convingere. [Pl. -ni, var. convicție s.f. / cf. lat. convictio, fr. conviction].
12. [MDN '00] CONVICȚIUNE s. f. (livr.) convingere. (< fr. conviction, lat. convictio)
13. [Șăineanu, ed. VI] convicțiune f. 1. credință sigură despre adevărul unui fapt; 2. dovadă neîndoioasă despre un lucru.
14. [Scriban] *convicțiúne f. (lat. convíctio, -ónis. V. conving, victorie). Convingere. – Și -ícție.
15. [DOOM 3] convicțiune (înv.) (desp. -ți-u-) s. f., g.-d. art. convicțiunii; pl. convicțiuni
16. [DOOM 2] convicțiune (rar) (-ți-u-) s. f., g.-d. art. convicțiunii; pl. convicțiuni
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL