1. [MDA2] conjurator, ~oare smf [At: ȘINCAI, HR. I, 347/30 / V: ~ngiu~ / Pl: ~i, ~oare / E: fr conjurateur] (Înv) Conjurat.
2. [CADE] * CONJURATOR sm. 1 ⏲ Cel ce formează sau conduce o conjurațiune, un complot ¶ 2 Vrăjitor, fermecător, solomonar [fr.].
3. [Șăineanu, ed. VI] conjurator m. 1. cel ce formează sau conduce o conjurațiune; 2. pretins vrăjitor.
4. [MDA2] congiurator, ~oare smf vz conjurator
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL