1. [DEX '09] CANONICAT s. n. Demnitatea de canonic1. – Din fr. canonicat, germ. Kanonikat.
2. [MDA2] canonicat sn [At: IORGA, L. II, 414 / Pl: ~e / E: fr canonicat, ger Kanonikat] 1-2 Demnitatea (și beneficiile) de canonic1 (1-2).
3. [CADE] *CANONICAT (pl. -te) sn. ⛪ Demnitatea de canonic [fr.].
4. [DEX '98] CANONICAT s. n. Demnitate de canonic1. – Din fr. canonicat, germ. Kanonikat.
5. [DN] CANONICAT s.n. Demnitatea de canonic. [Cf. fr. canonicat, germ. Kanonikat].
6. [MDN '00] CANONICAT s. n. demnitatea de canonic. (<fr. canonicat, germ. Kanonikat)
7. [Șăineanu, ed. VI] canonicat n. demnitatea canonicului.
8. [Scriban] *canonicát n., pl. e (lat. canonicatus). Altă dată, beneficiu unuĭ canonic. Azĭ, demnitatea saŭ oficiu de canonic.
9. [DOOM 3] canonicat s. n.
10. [DOOM 2] canonicat s. n.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL