1. [MDA2] cănată sf [At: POLIZU / Pl: ~te / E: bg кана] Cană (1).
2. [CADE] ❍CĂNATĂ (pl. -ați) sf. Trans. Băn. Cană: vine la fîntînă o babă ca două cănăți în mînă CIAUȘ. [blg.].
3. [Scriban] cănátă f., pl. ățĭ și ate (bg. kanata, id., turc. kanata, alb. kănátă, mrom. cănată, ngr. kannáta, it. dial. cannata, mlat. cannata, d. canna, care vine d. vgerm. kanna, ngerm. kanne, cană. V. cantă. Cp. Bern. 1, 479). Ban. Trans. Cofer de adus apă.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL