1. [MDA2] bușneac1 sms [At: DA / E: nct] (Ban) Praf.
2. [MDA2] bușneac2[1] sm vz bujneag
3. [Scriban] bușneác și -eág n., pl. urĭ (d. înăbuș). Vest. Fum înăbușitor. – Și bușnigaĭ: sondele aprinse (la 1916) vărsaŭ bușnigaĭ negru ce întuneca văzduhu (Univ. 6 Iun. 1927). – Și bujn-.
4. [MDA2] bujneag sm [At: DA ms / Pl: ~agi / E: nct] (Reg) Praf înecăcios Cffum.
5. [MDA2] bușneag[1] sm vz bujneag
6. [CADE] BUJNEAG, BUȘNEAG (pl. -eaguri) sn., BUJNIGOIU sbst. Olten. 1 Fum gros (VÎRC.) (CIAUȘ.) ¶ 2 Praf înnecăcios.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL